Mooie Schoenen

ik ben van huis gegaan als kind
een koffer vol met kleren
want regenbui noch tegenwind,
dacht ik, zullen mij deren

maar dat een jas geen beschutting biedt
tegen vlagen van verdriet
dat wist ik niet

en als je eenmaal bent geraakt
heb je altijd pijn
omdat wat eenmaal was
nooit meer
nooit meer
nooit meer zo zal zijn

ik heb gelachen en gehuild
gesjouwd in vuil en bloed
mijn koffer op een dag geruild
voor een veel schoner goed

want als vriendschap beschutting biedt
tegen vlagen van verdriet
wil ik iets anders niet

en als je eenmaal bent geraakt
heb je voor altijd pijn
omdat wat eenmaal was
nooit meer
nooit meer
nooit meer zo zal zijn

en al heb je mooie schoenen
die je naar de zege dragen
ook grote kampioenen
worden uit het veld geslagen

en als je eenmaal bent geraakt
heb je voor altijd pijn
als dat wat eenmaal was
nooit meer
nooit meer
nooit meer zo zal zijn

 

Het meest recente nummer op 'De Overkant', toegevoegd in 2001. Het enige nummer waarop de bas niet gespeeld wordt door Peter van Straten, maar door Jan Hendriks. Geschreven als titelsong voor de film 'De Zwarte Meteoor', naar het prachtige boek van Tom Egberts over de eerste zwarte voetballer die, eind vijftiger jaren, in Nederland verzeild raakte: Steve Mokone.
Het lied kon opgenomen worden in de cyclus van het album, omdat het m.i. een andere kijk geeft op de ik-figuur die alles wat vertrouwd en ook geliefd is achterlaat voor een reis die een leven, of: een dag, lang zou duren. Op die reis zal hij aanvankelijk alles verliezen wat hem lief is en steeds verder afdwalen van zijn oorsprong.
Stond in de eerste versie van het album mijn eigen vader model in de eerste liedjes, door 'Mooie Schoenen' deed ik dat ineens zelf. Ik ben van huis gegaan. Was Tessa in de eerste versie Titi geweest, de eerste geliefde van mijn vader in zijn Nederlands-Indië, die hij achter liet toen hij van daar vertrok, nu werd zij weer zichzelf, al heeft zij nooit in die gedaante en met die naam bestaan. En zo ook zijn Steve Mokone, mijn vader en ik één en dezelfde personage geweest, ooit vertrokken en ver van huis.
Het was mij wonderlijk te moede, toen ik op de premiere van de film een oude man, leunend op zijn stok, het podium zag beklimmen en het was Tom Egberts zelf die hem aan het publiek voorstelde: 'Dames en heren: Steve Mokone'.

Van het nummer is een clip gemaakt met beelden uit de film. Deze clip staat op de single die in 2000 werd uitgebracht.