Van Vaders en Geliefden

horen wij de waarheid
van vrouwen en kinderen
van vaders en geliefden
zien wij geen spoor meer terug
stuurloos en verloren
volledig buiten zinnen
mijn wereld zal, mijn wereld zal
in tranen vergaan

de woede en de waanzin
zo wonderlijk dichtbij
dat ik me afvraag: wonen zij
wellicht ook in mij
dan vraag ik jou mijn liefste
vergeef mij dan de schuld
aan alles wat, aan alles wat
ook jou is aangedaan

en hou mij in je armen
heb mij eeuwig lief
laat deze storm voorbijgaan
en heb mij eeuwig lief 

 

Srebrenica, 1995. Onder onze ogen worden duizenden mannen en jongens vermoord. In dit Europa, op de drempel van de 21e eeuw. Met eigen ogen zien wij de slachtoffers, die wij zelf hadden kunnen zijn. Zien wij de daders, die wij zelf hadden kunnen zijn.