verschenen op

Dromen van Johanna 2010
A Hard Rain’s A-Gonna Fall, Bob Dylan, vertaald

Zware regen

waar ben je geweest mijn goudblond kind
waar ben je geweest mijn blauwoog mijn prins
ik dwaalde op de flanken van twaalf verre bergen
ik zwalkte en zwierf op zes kromme wegen
drong door in het hart van drie droevige jungles
ik stond aan het eind van een dozijn dode zeeën
liep tienduizend mijl in de muil van een kerkhof
en er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar,
er gaat zware regen vallen

wat heb je gezien mijn goudblond kind
o wat heb je gezien mijn blauwoog mijn prins
ik zag een kind, pasgeboren, in een kring wilde wolven
ik zag een snelweg van parels door mensen verlaten
ik zag een loodzwarte boom met bloed dat bleef stromen
ik zag een kamer vol mannen met bloedende hamers
ik zag een trap in het wit verdwenen in water
ik zag tienduizend sprekers met stomheid geslagen
zag geweren en zwaarden in handen van kinderen
en er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar,
er gaat zware regen vallen

wat heb je gehoord mijn goudblond kind
o wat heb je gehoord mijn blauwoog mijn prins
ik hoorde de donder een waarschuwing brullen
het gebrul van een golf die het land zou verslinden
hoorde honderden drummers met handen vol blaren
hoorde tienduizend fluisteren en niemand luisteren
hoorde één mens creperen en veel mensen lachen
hoorde het lied van de dichter die stierf in de straten
hoorde het geluid van een huilende clown in de regen
en er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar,
er gaat zware regen vallen

wie heb je ontmoet mijn goudblond kind
o wie heb je ontmoet mijn blauwoog mijn prins
ik trof een klein kind naast een stervende pony
een gitzwarte hond aan een blanke mans hand
een vrouw, haar lichaam zo jong nog, in vlammen
ik ontmoette een meisje zij gaf mij een regenboog
ik ontmoette een man die verteerd werd door liefde
en een andere man die verteerd werd door haat
en er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar,
er gaat zware regen vallen

wat ga je nu doen mijn goudblond kind
o wat ga je nu doen mijn blauwoog mijn prins
ik keer weer terug voor de regen gaat vallen
keer terug in de schoot van de diepdonkere wouden
waar veel mensen leven en leeg zijn hun handen
waar builen vol gif in de wateren stromen
waar dromen bezwijken in vochtige kerkers
en het gezicht van de beul is zorgvuldig verborgen
en honger is lelijk en zielen zijn vergeten
en waar zwart de kleur is en nul is het nummer
en ik zeg het en denk en snik het en spel het
van de hoogste top tot ver over de velden
en ik loop op het water voordat ik zal zinken
en ik ken mijn lied wel voordat ik zal zingen
er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar, er gaat zwaar,
er gaat zware regen vallen